به گزارش خبرگزاري فارس، محمدرضا سرشار، نويسنده و منتقد در گفتوگو با واحد خبر حوزه هنري، با بيان اين مطلب درباره لزوم ترجمه آثار ادبي ايراني افزود: زبان دري به سوي دنياي جديد است بنابراين براي انتقال ميراثهاي ادبي و به طور كلي فرهنگي به ساير كشورها، ترجمه به زبانهاي ديگر لازم است، البته آثاري كه ارزش ترجمه را داشته باشند.
اين منتقد گفت: هر چند كه ترجمه علاوه بر انتقال ميراث ادبي ما به ساير زبانها، خصايص عام فرهنگي اسلامي و انقلابي ما را نيز به دنيا معرفي كند، اما در اين ميان به مترجم هم بايد نظر داشت.
وي در اين باره تصريح كرد: تعداد مترجمان خارجي كه به زبان فارسي تسلط داشته باشند معدود است و معمولا گرايشهاي ديني و انقلابي مورد نظر ما را ندارند. تجربه نشان داده كه اين مترجمان به برگردان آثاري دست زدهاند كه فاقد اين دو خصيصه عمده بوده است.
سرشار ادامه داد: بنابراين اگر بخواهيم فرهنگ مورد نظرمان را به دنيا صادر كنيم مجبوريم خودمان به طريق مقتضي دست به كار شويم.
وي درباره تاثير مسوولان در ترجمه و نشر آثار ايراني به زبانهاي ديگر گفت: هر كدام از اهالي و مسوولان مملكتي بايد در جاهاي مختلف راه ترجمه آثار ايراني را پيدا كنند و علاوه بر دقت روي محتواي آثار و ميزان تسلط مترجمين كشورهاي مقصد، ناشران بومي آن كشورها را هم شناسايي كنند.
سرشار كه رمان "آنك آن يتيم نظر كرده" وي به عربي ترجمه ميشود، در پايان به پرمخاطب بودن بعضي زبانها مانند انگليسي اشاره كرد و با اظهار اينكه ترجمه از زبان دوم به سوم از ارزشها و ميزان فهم متن ميكاهد گفت: ما بايد خودمان براي ترجمه آثارمان به زبانهايي كه مخاطبان پرشمار دارند، اقدام كنيم.
محمدرضا سرشار گفت: زبان فارسي، با وجود پيشينه پربار تاريخي و ارزشها و زيباييهاي آن، به خاطر محدود بودن دايره تكلم و كاربري، زبان بستهاي است.